فرمود : « هيهات ! راهى به آن نيست . نياوردم آن را نزد ابى بكر ، مگر آن كه حجّت بر شما تمام شود و نگوييد روز قيامت كه ما از اين غافل بوديم يا بگوييد كه نياوردى آن را نزد ما . به درستى كه آن قرآنى كه نزد من است ، مس نمىكند آن را مگر مطهّرون و اوصيا از فرزندان من . » عمر گفت : آيا وقت معلومى براى اظهار آن هست ؟ فرمود : « آرى ! هرگاه خروج كند قائم از فرزندان من ، ظاهر مىكند آن را و وامىدارد مردم را بر آن . پس جارى مىشود سنّت بر آن . » نيز گذشت از خبر مفضّل كه حسنى عرض مىكند خدمت حضرت حجّت عليه السّلام : « اگر تو مهدى آل محمّدى ، پس كو مصحفى كه جمع كرد آن را جدّ تو ، امير المؤمنين عليه السّلام بدون تغيير و تبديل ؟ » « 1 » در ارشاد شيخ مفيد « 2 » روايت شده از حضرت باقر عليه السّلام كه فرمود : « هرگاه خروج كرد قائم آل محمّد عليهم السّلام خيمه‌ها مىزند براى آنان كه تعليم مىكنند به مردم قرآن را بر آن نحوى كه نازل شده ؛ پس مشكل‌ترين كار خواهد بود بر آنان كه حفظ نمودند آن را امروز ، زيرا كه آن قرآن مخالفت دارد با اين قرآن در ترتيب . » در غيبت فضل بن شاذان « 3 » همين مضمون را به سند صحيح روايت كرده از حضرت صادق عليه السّلام . « 4 » هفدهم : سايه انداختن ابر سفيد پيوسته بر سر مبارك آن حضرت و ندا كردن منادى در آن ابر ، به نحوى كه مىشنوند آن را ثقلين و خافقين .

--> ( 1 ) . مختصر بصائر الدرجات ، ص 189 ؛ الهداية الكبرى ، ص 404 ؛ بحار الانوار ، ج 53 ، ص 15 . ( 2 ) . الارشاد ، ج 2 ، ص 386 . ( 3 ) . ر . ك : كفاية المهتدى [ گزيده ] ، ذيل حديث سى و نهم ، ص 302 . ( 4 ) . جهت اطلاعات بيشتر دربارهء اين مبحث : ر ك : آشنايى با تفاسير ، آية اللّه رضا استادى ؛ نزاهت قرآن از تحريف ، آية اللّه جوادى آملى ، نشر اسراء ، مصونيت قرآن از تحريف ، آية اللّه معرفت ، ترجمهء محمد شهرابى ، نشر دفتر تبليغات اسلامى .